آی یو دی چیست؟

آی یو دی‌ها (IUD) به طور کلی به دو دسته اصلی تقسیم می‌شوند: آی یو دی مسی و آی یو دی هورمونی.

اولین و مهم‌ترین تفاوت این دو نوع دستگاه، نحوه عملکرد آنها است.

آی یو دی مسی از مس ساخته شده است و با آزاد کردن یون‌های مس به داخل رحم، محیطی سمی برای اسپرم ایجاد می‌کند که حرکت آنها را کاهش می‌دهد و از بارور شدن تخمک جلوگیری می‌کند.

این نوع آی یو دی معمولاً بین ۳ تا ۵ سال مؤثر است و نیازی به استفاده از هورمون‌ها ندارد.

از سوی دیگر، آی یو دی هورمونی که معمولاً از پلاستیک ساخته شده است، هورمون پروژستین آزاد می‌کند.

این هورمون به دو شیوه عمل می‌کند اولاً با ضخیم‌تر کردن مخاط دهانه رحم، عبور اسپرم را دشوار می‌کند و ثانیاً با جلوگیری از تخمک‌گذاری، احتمال بارداری را کاهش می‌دهد.

این نوع آی یو دی معمولاً بین ۳ تا ۷ سال مؤثر است و برخی از انواع آن، مانند “Mirena”، می‌توانند خونریزی قاعدگی را کاهش دهند.

از نظر عوارض، آی یو دی مسی ممکن است باعث افزایش خونریزی‌های قاعدگی یا دردهای قاعدگی شود، به‌ویژه در ماه‌های اول استفاده.

این در حالی است که آی یو دی هورمونی می‌تواند در ابتدا باعث لکه‌بینی یا کاهش خونریزی شود و در برخی زنان خونریزی قاعدگی را به طور کامل متوقف کند.

به‌علاوه، آی یو دی هورمونی ممکن است برخی عوارض هورمونی مانند تغییرات در خلق‌وخو یا افزایش وزن را به همراه داشته باشد، در حالی که آی یو دی مسی این عوارض را ندارد.

در نهایت، انتخاب نوع آی یو دی بستگی به نیاز فردی و وضعیت سلامت زنان دارد.

آی یو دی مسی برای زنانی که تمایلی به استفاده از هورمون‌ها ندارند یا می‌خواهند به مدت طولانی‌تری از آن استفاده کنند، گزینه مناسبی است.

در مقابل، آی یو دی هورمونی می‌تواند برای زنانی که به دنبال کاهش خونریزی قاعدگی یا کنترل بهتر دردهای پریود هستند، مناسب‌تر باشد.

در هر صورت، مشاوره با پزشک برای انتخاب مناسب‌ترین نوع آی یو دی ضروری است.

آی یو دی (IUD) برای اکثر زنان یک روش پیشگیری از بارداری ایمن و مؤثر است، اما در برخی شرایط خاص ممکن است مناسب نباشد.

افرادی که دارای بیماری‌های خاص یا شرایط پزشکی خاصی هستند، باید قبل از انتخاب این روش با پزشک مشورت کنند.

برخی از شرایطی که ممکن است آی یو دی برای آن‌ها مناسب نباشد عبارتند از:

عفونت‌های فعال دستگاه تناسلی:

زنان مبتلا به عفونت‌های فعال رحم، تخمدان یا دستگاه تناسلی تحتانی (مانند بیماری التهابی لگن) باید از استفاده از آی یو دی خودداری کنند، زیرا قرار دادن دستگاه ممکن است باعث تشدید عفونت شود.

به‌ویژه در دوران ابتدای عفونت، استفاده از آی یو دی می‌تواند به‌طور موقت وضعیت عفونت را بدتر کرده و به بیماری‌های جدی‌تری منجر شود.

سرطان رحم یا سرطان دهانه رحم:

زنان مبتلا به سرطان‌های فعال رحم یا دهانه رحم نیز نباید از آی یو دی استفاده کنند، زیرا ممکن است قرار دادن دستگاه در رحم به تشدید بیماری کمک کند.

همچنین، استفاده از آی یو دی ممکن است عوارض بیشتری برای زنانی که سرطان و کیست رحم دارند، ایجاد کند.

اختلالات خونریزی یا بیماری‌های خاص خونی:

زنان مبتلا به اختلالات خونریزی مانند هموفیلی یا کسانی که داروهای رقیق‌کننده خون مصرف می‌کنند، باید از استفاده از آی یو دی مسی خودداری کنند.

این دستگاه ممکن است باعث خونریزی شدیدتر از حد معمول در دوران قاعدگی یا در صورت ایجاد عفونت شود.

همچنین، اگر به دلیل مشکلات خونریزی، خطر خونریزی‌های غیرطبیعی بالا باشد، بهتر است از مشاوره پزشکی استفاده شود.

در نهایت، انتخاب استفاده از آی یو دی باید تحت نظر پزشک متخصص و پس از ارزیابی شرایط خاص فرد صورت گیرد.

پزشک می‌تواند با بررسی تاریخچه پزشکی و وضعیت سلامتی فرد، بهترین روش پیشگیری از بارداری را پیشنهاد دهد.