درمان عفونت بارداری

بارداری عواقب بسیار زیادی دارد، برخی از این تغییرات باعث می‌شود که مشکلاتی به همراه داشته باشد ولی برخی از این تغییرات بسیار طبیعی است ایجاد نگرانی نمی‌کند.

از عارضه هایی که بعد از زایمان ممکن است به وجود بیاید می‌تواند مشکلات جبران ناپذیر باشد یکی از عارضه ها متداول در هنگام بارداری عفونت های بسیار شدید است.

برخی از مادران از عفونت بسیار شدید در دوران بارداری رنج می‌برند و نگران آن هستند اما جای هیچ گونه نگرانی نیست چرا که چنین مشکلاتی در بارداری با درمان به موقع خطری را ایجاد نخواهد نمود.

مادر باید در این دوران تحت نظر پزشک و متخصص باشد تا مشکلات جدی به وجود نیاید.

بهتر است اطلاعات خود را در زمینه عفونت و مشکلات شایع بالا برد و نحوه درمان و مقابله با آن را یاد بگیرد.

عفونت واژن در بارداری در صد بی توجهی و عدم درمان به مشکلات حاد برای جنین و مادر تبدیل خواهد شد.

انواع عفونت در بارداری

عفونت های دوران بارداری را می توان به دسته های مختلفی تقسیم کرد.

هر یک از این عفونت ها ممکن است اثرات متفاوتی بر روی مادر و جنین داشته باشد.

در زیر انواع شایع عفونت در دوران بارداری آورده شده است:

• عفونت‌های دستگاه ادراری
• عفونت‌های دستگاه تناسلی
• عفونت های باکتریایی
• عفونت های ویروسی
• عفونت های قارچی
• عفونت های دستگاه تنفسی
• عفونت های غذایی
• عفونت های ترمیمی
• عفونت‌های سیستمیک

عفونت بارداری چگونه رخ می دهد؟

عفونت های بارداری در بانوان به علت ها و شیوه های متفاوتی رخ می دهد که در ادامه به بررسی آنها می پردازیم.

عفونت های بارداری می تواند به دلایل مختلفی رخ دهد و بسته به نوع عفونت، منشاء آن متفاوت است.

تغییرات هورمونی و فیزیولوژیکی

در دوران بارداری، سطح هورمون ها تغییر می کند که می تواند بر سیستم ایمنی بدن تأثیر بگذارد.

این تغییرات می تواند بدن را مستعد ابتلا به عفونت ها کند.

عفونت های دستگاه ادراری

عفونت های دستگاه ادراری ممکن است در بارداری به دلیل تغییرات آناتومیکی و فیزیولوژیکی در سیستم ادراری، مانند افزایش فشار روی مثانه و تغییر در pH ادرار، شایع تر شوند.

عفونت های باکتریایی و ویروسی

برخی از باکتری‌ها و ویروس‌ها می‌توانند از طریق تماس نزدیک، غذای آلوده یا رعایت بهداشت ضعیف منتقل شوند.

این عفونت ها از طریق رابطه جنسی نیز قابل انتقال هستند.

عفونت های مقاربتی (STIs)

عفونت هایی مانند کلامیدیا، سوزاک و هپاتیت می توانند از طریق رابطه جنسی محافظت نشده به فرد باردار منتقل شوند.

عفونت های قارچی

تغییرات هورمونی می تواند منجر به افزایش رشد قارچ ها (مانند کاندیدا) شود و باعث عفونت های قارچی در ناحیه تناسلی شود.

عفونت های دستگاه تنفسی

عفونت هایی مانند آنفولانزا یا COVID-19 می توانند از طریق تنفس یا تماس نزدیک با فرد آلوده منتقل شوند.

عفونت های ناشی از غذا

خوردن غذای آلوده به باکتری (مانند سالمونلا یا لیستریا) می تواند منجر به عفونت شود.

این نوع عفونت ها می تواند برای مادر و جنین خطرناک باشد.

علل عفونت در بارداری

عفونت در دوران بارداری می تواند توسط عوامل مختلفی ایجاد شود.

در ادامه هر عللی که می تواند منجر به عفونت بارداری شود را بررسی میکنیم:

باکتری‌ها

• عفونت های دستگاه ادراری: باکتری ها معمولا از روده به سیستم ادراری منتقل می شوند.
  عفونت دستگاه ادراری می تواند منجر به زایمان زودرس و مشکلات کلیوی شود.
• استرپتوکوک گروه B: این باکتری معمولاً در واژن و رکتوم یافت می شود و می تواند در حین زایمان به نوزاد منتقل شود و منجر به عفونت های شدید در نوزاد شود.
• کلامیدیا و سوزاک: این عفونت های مقاربتی می توانند برای مادر و جنین عوارضی از جمله زایمان زودرس و عفونت های نوزادی ایجاد کنند.

ویروس ها

• ویروس های آنفولانزا: می توانند باعث عوارض تنفسی و تب در مادر شوند و خطر زایمان زودرس را افزایش دهند.
• زیکا: این ویروس می تواند باعث نقص مادرزادی در جنین شود.
  از نیش زدن پشه انتقال پیدا می کند.
• سرخجه: عفونت در دوران بارداری می تواند منجر به نقایص جدی جنین مانند نابینایی و مشکلات قلبی شود.
• هپاتیت B و C: این ویروس ها می توانند از مادر به نوزاد منتقل شوند و باعث مشکلات کبدی در نوزاد شوند.

قارچ ها

• کاندیدیازیس (عفونت قارچی): با تغییرات هورمونی در دوران بارداری، رشد قارچ ها (مانند کاندیدا) افزایش می یابد.
  این عفونت می تواند باعث خارش، سوزش و ترشحات غیر طبیعی شود.
• سایر عفونت های قارچی: می توانند به صورت سیستمیک یا موضعی در بدن مادر ایجاد شوند، اگرچه خطرناک تر از عفونت های باکتریایی یا ویروسی نیستند.

عوامل محیطی

• آلودگی: قرار گرفتن در معرض مواد شیمیایی، آلودگی هوا یا آب آلوده می تواند منجر به عفونت یا سایر مشکلات در بارداری شود.
• محیط های شلوغ: در چنین محیط هایی احتمال تماس با افراد بیمار بیشتر است که می تواند خطر ابتلا به عفونت های ویروسی را افزایش دهد.
• غذای آلوده: خوردن غذای آلوده به باکتری (مانند لیستریا یا سالمونلا) می تواند باعث عفونت های ناشی از غذا و مشکلات جدی برای مادر و جنین شود.

سیستم ایمنی ضعیف

• ضعف در ایمنی بدن: در دوران بارداری، سیستم ایمنی بدن به طور طبیعی تحت تاثیر تغییرات هورمونی قرار می گیرد. این تغییرات به مادر کمک می کند که جنین را به عنوان یک جسم خارجی نبیند، اما این شرایط می تواند مادر را در برابر عفونت ها آسیب پذیرتر کند.
• عوامل استرس زا: استرس فیزیکی و عاطفی می تواند منجر به کاهش توانایی بدن در مبارزه با عفونت ها شود.

علائم عفونت در بارداری

• تب
• لرز
• درد شکم
• ترشحات غیر طبیعی
• سوزش ادرار

عفونت مخمر واژن

عفونت های مخمری واژن از قارچ های به نام کاندیدا ایجاد می شود این عفونت ها باعث می شود که تغییرات بدنی رخ پدهند تغییراتی مثل :

• کاهش سیستم ایمنی
•  افزایش استروژن
•  افزایش گلیکوژن

بر اساس تحقیقاتی که در این باره انجام شده است در ۲۰ درصد از خانم‌ها این عفونت ها به وجود می‌آید اما در زمان بارداری احتمال ایجاد آنها افزایش پیدا می‌کند. علائم عفونت شامل موارد زیر است:

• تورم
• احساس درد یا سوزش
•  ترشحات غلیظ و سفید خارجی

ایجاد جوش احساس درد و سوزش در حین رابطه جنسی نوجوان تا با درمان های ابتدایی قابل درمان هستند اما باید به این نکته توجه کنید که نباید های بارداری از روش های خانگی و بدون تجویز پزشک استفاده کنید.

ممکن است تشخیص این بیماری با سایر عفونت ‌های دیگر مانند کلامیدیا و باکتریایی اشتباه گرفته شود و همین دلیل در این مواقع باید حتما به پزشک مراجعه کنید تا دارو های مناسب به شما ارائه دهد.

عفونت باکتریایی به راحتی قابل درمان است و خطری ندارد این عفونت با علائم زیر همراه است :

• احساس خارش سوزش
• بوی نامطبوع
• ترشحات سفید و زیاد

عفونت رحم در بارداری

عفونت رحم از مواردی است که احتمال ایجاد آن در دوره بارداری وجود دارد این عارضه به عفونت‌ های درمان نشده اولیه در واژن تبدیل می‌شود و می‌تواند برای مادر و جنین خطرساز باشد.

با وجود آنکه عفونت های واژن در زمان بارداری اغلب خطرناک نیستند اما نباید به آن بی‌ توجهی کرد.

در واقع باید به پزشک متخصص زنان و زایمان مراجعه شود تا میزان عفونت بررسی شود و درمان مناسب به شما ارائه شود و درمان های عفونت واژن عفونت رحم در دوران بارداری از بین خواهد رفت.

اگر عفونت درمان نشود بر جنین هم امکان پذیر است به طوری که در نهایت منجر به زایمان ‌های زودرس و ناهنجار می‌شود.

در مواقع بسته به میزان و نوع عفونت مراحل متفاوتی برای بارداری ارائه می گردد برخی با استفاده از آنتی بیوتیک درمان می شوند برخی از بیماران باید تحت نظر و در بیمارستان بستری شود در صورت حاد بودن عفونت پزشک ممکن است دستور زایمان زود تر اعلام کند.

استرپتوکوک گروه b

تعدادی از باکتری ها هستند که در واژن و مقعد به وجود می‌آیند عفونت ‌های ناشی از این باکتری ها که به نام استرپتوکوک گروه هستند علائم و نشانه‌ های به همراه نخواهد داشت.

باردارانی که به عفونت‌های مبتلا هستند ممکن است به نوزاد خود این عفونت را انتقال دهند آزمایش‌های عفونت گروهی و تست‌های آن از هفته ششم تا پایان هفته ۳۷ قابل انجام است درمان با استفاده از آنتی بیوتیک های تزریقی امکان پذیر است و مانع از انتقال عفونت به جنین میشود.

خطرات و تاثیرات احتمالی عفونت بر جنین

همان طور که گفته شد عفونت از عارضه های بسیار شایع در دوران بارداری است اگر عفونت ایجاد شده در بارداری درمان شود خطر مادر و جنین را تهدید نمی‌کند اما ممکن است در صورت بی‌توجهی خطرات جبران ناپذیر را به همراه داشته باشد.

سبب آسیب رساندن به مادر می شود و این امر موجب می‌شود نوزاد مواد مغذی را از بدن مادر نتواند دریافت کند.

همین امر در برخی از مواقع مادران را نیاز به استفاده از دارو هایی می‌کند که ممکن است به جنین آسیب برسد گاهی اوقات عفونت ایجاد شده به گونه‌ای است که به نوزاد آسیب وارد می‌شود و منجر به ناهنجاری تبدیل می گردد.

عفونت ‌ها برخی مواقع سبب زایمان ‌های زودرس یا سقط جنین می شوند.

خطرات احتمالی عفونت و ویروس بر جنین

عفونت باکتریایی به زایمان زودرس منجر می شود ویروس هپاتیت اچ آی وی و سیفلیس امکان انتقال آن از مادر به فرزند را شامل می‌شود کلامدیا عفونت چشم ذات‌الریه را به دنبال دارد.

سوزاک دچار زایمان زودرس برای مادر می‌شود عفونت ها باعث چشم کوری می شود.

استرپتوکوک گروه b باعث ناراحتی هنجار ها در جنین و سقط جنین می شود سیتومگالوویروس برای کودک به دنبال دارد کوکوپلاس موز باعث ایجاد نا توانایی‌های ذهنی و نا هنجاری برای کودک می شود.

زیکا و لیستریا باعث سقط جنین و نا هنجاری در کودک می شود تمام مواردی که گفته شد قدرت احتمالی و نادری است که می‌تواند در ادامه عفونت ها و ویروس های احتمالی برای مادر به نوزاد ایجاد شود.

در صورت بروز هر یک از موارد بالا حتما باید سریعا عوارض و خطرات احتمالی را پزشک به شما بگوید تا بتوانید زودتر خود را درمان کنید.

پیشگیری از عفونت واژن در زمان بارداری

اقداماتی باید برای پیشگیری از عفونت واژن در دوره بارداری انجام داد که سبب کاهش خطرات ابتلا به عفونت های بارداری و یا حتی پیشگیری از آن ها می‌شود.

عدم مسافرت افرادی که عفونت های زیکا دارد و استفاده از اسپری های مخصوص برای جلوگیری از گزش پشه ها استفاده از کاندوم و انجام آزمایش برای بررسی بیماری های مقاربتی شستن دست ها با احتیاط و با دقت عدم تماس با افراد مبتلا به بیماری های عفونی و مسری تزریق واکسن آنفولانزا.

پرهیز از مصرف غذاهای غیر پاستوریزه عدم جابه جا کردن فضولات گربه انجام آزمایش برای بررسی بیماری جنسی و عفونت استرپتوکوکی گروه b بیش تر خانم‌هایی که در طول بارداری به عفونت بارداری مبتلا میگردند عارضه هایی در آن ها وجود ندارد انجام درمان زود هنگام احتمال تولد نوزاد سالم را بالا می‌برد.

مادران باردار در صورت مشاهده علائم غیر طبیعی هستند باید سریعا به پزشک یا مامای خوب مراجعه کنند.

مراقبت های دوران بارداری را مورد اهمیت قرار دهند زیرا برخی از این عفونت های بارداری قبل از ایجاد علائم هیچ گونه قابلیت تشخیص و درمانی ندارند.

بهتر است مادر از تمامی عوارض عفونت ها مطلع باشد زیرا درمان آنتی بیوتیک ممکن است برای ان ها  خطر ایجاد کند و باعث نارسایی ‌های کلیه در زنان باردار و جنین آن ها شود می‌تواند آن ها را مبتلا به عفونت های ادراری کند.

آنتی بیوتیک ممکن است شانس تولد زود هنگام کودک را افزایش دهد و یا کودک را با وزن کم نگه دارد با این حال به دلیل شواهدی که وجود دارد باز هم به آنتی بیوتیک در این دوره از بارداری تجویز می گردد.

برای پیشگیری از عفونت های قارچی در فضای گرم و مرطوب محیط های مناسب برای رشد قارچ ها به وجود می‌آید باید محل خشک نگه دارد.

از به وجود آمدن عفونت قارچی جلوگیری می‌شود همچنین به متعادل سازی ph واژن می ‌پردازد.

اگرچه پیشنهاد می‌شود که در هنگام خوابیدن لباس زیر خود را در بیاورید تا به اندام تناسلی تان هوا برسد از لباس ‌های زیر نخی که امکان تنفس خوبی دارند استفاده کنید.

جوراب شلواری شلوار های تنگ و لباس هایی که با جنس الیاف مصنوعی هستند اصلا توصیه نمی‌شود.

لباس های خیس را بلا فاصله تعویض کنید بطوری که اگر لباستان برای فعالیت مرطوب شد ان را به سرعت عوض کنید.

برای نظافت به آرامی از آب ولرم استفاده کنید هرگز از دوش های واژینال استفاده نکنید برای خشک کردن ناحیه از دستمال استفاده کنید به این گونه که آن را از جلو به عقب به صورت مدام دستگاه تناسلی به سمت مقعد بکشید.

مصرف ماست های پروبیوتیک به دلیل وجود باکتری های مفید در آن از لحاظ تئوری می‌تواند به وجود تعادل در باکتری های این قسمت کمک کند.

علت عفونت‌های قارچی در زنان باردار

علت عفونت قارچی واژن در دوران بارداری عمدتاً تغییر سطح هورمون ها است که باعث تغییر در تعادل pH در واژن می شود.

این باعث ایجاد محیطی می شود که برای رشد مخمرها مساعدتر است.

علاوه بر این، قند بیشتری در ترشحات واژن وجود دارد که مخمر می تواند از آن تغذیه کرده و بیش از حد رشد کند.

موارد زیر منجر به بروز عفونت های قارچی در زنان به خصوص در سه ماهه اول بارداری می شود:

• تغییرات هورمونی که با بارداری یا قبل از قاعدگی شما رخ می دهد
• مصرف قرص ضد بارداری
• مصرف آنتی بیوتیک یا استروئید
• قند خون بالا مانند دیابت
• رابطه واژینال
• دوش واژینال
• خون یا منی

علائم عفونت قارچی در بارداری

اگر می خواهید بدانید علائم و عوارض عفونت قارچی واژن در سه ماهه دوم بارداری چیست، علائم عفونت قارچی واژن در بارداری ممکن است شامل یک یا چند مورد از موارد زیر باشد:

• ترشحات که معمولاً سفید رنگ است شبیه پنیر کوتاژ است و ممکن است بوی مخمر بدهد.
• ترشحات دیگر ممکن است به رنگ سبز یا زرد، شبیه پنیر و بویی شبیه مخمر یا نان باشد.
• افزایش ترشحات
• قرمزی، خارش یا تحریک لابیاها
• احساس سوزش در هنگام ادرار یا مقاربت

پیشگیری از عفونت قارچی واژن در بارداری

• لباس های نخی گشاد و قابل تنفس و لباس زیر نخی بپوشید.
• پس از شستشوی منظم و کامل (با استفاده از صابون بی بو و ضد حساسیت)، از یک سشوار خنک برای خشک کردن ناحیه تناسلی استفاده کنید.
• پس از استفاده از توالت همیشه از جلو به عقب پاک کنید.
• بلافاصله بعد از شنا دوش بگیرید. هر چه زودتر لباس شنا، لباس ورزشی یا سایر لباس های خیس خود را عوض کنید، بهتر است.
• از دوش واژینال استفاده نکنید.
• از اسپری های بهداشتی زنانه استفاده نکنید.
• از نوار بهداشتی و تامپون حاوی دئودورانت استفاده نکنید.
• در وان پر از کف نخوابید و از صابون های معطر استفاده نکنید.
• دستمال های رنگی و معطر را برای ناحیه تناسلی استفاده نکنید.
• ماست حاوی لاکتوباسیلوس اسیدوفیلوس را در تهیه کنید و میل کنید.

تشخیص عفونت در بارداری

تشخیص عفونت در سه ماهه سوم بارداری از طریق چندین روش رایج از جمله آزمایش خون و آزمایش ادرار انجام می شود.

معمولاً از آزمایش خون برای بررسی علائم عفونت های باکتریایی یا ویروسی استفاده می شود.

این آزمایش‌ها ممکن است تعداد گلبول‌های سفید خون را بررسی کنند که در صورت افزایش، ممکن است نشان‌دهنده عفونت باشد.

علاوه بر این، عفونت های ادراری را می توان با استفاده از آزمایش ادرار تشخیص داد.

در مواردی که نیاز به بررسی دقیق تری باشد، کشت ادرار، خون یا نمونه های ترشحات واژن انجام می شود تا نوع دقیق میکروب عامل عفونت شناسایی شود و درمان مناسب تجویز شود.

همچنین ممکن است از سونوگرافی برای ارزیابی وضعیت جنین و تشخیص عوارض احتمالی ناشی از عفونت استفاده شود.

عوارض عفونت در بارداری

عفونت در دوران بارداری می تواند عوارض جدی برای مادر و جنین ایجاد کند.

یکی از عوارض خطرناک عفونت سقط مکرر است که ممکن است به دلیل عفونت های شدید ویروسی یا باکتریایی رخ دهد.

برخی از عفونت‌ها، مانند عفونت‌های مجاری ادراری درمان‌نشده یا عفونت‌های مقاربتی، می‌توانند منجر به زایمان زودرس شود که باعث می‌شود نوزاد نارس به دنیا بیاید و ممکن است با مشکلات تنفسی یا سایر مشکلات سلامتی همراه باشد.

عفونت های بارداری نیز می توانند مستقیماً بر جنین تأثیر بگذارند.

یکی از عوارض این نوع عفونت خون، عفونت نوزاد در هنگام زایمان است که می تواند منجر به بیماری های شدید در نوزاد شود.

علاوه بر این، عفونت های مادر در دوران بارداری می تواند باعث تولد نوزاد کم وزن شود که ممکن است نیاز به مراقبت ویژه داشته باشد.

برخی از ویروس ها و باکتری ها مثل توکسوپلاسموز، نیز می توانند باعث نقص های مادرزادی مانند مشکلات قلبی، مشکلات عصبی یا ناتوانی های جسمی ناشی از انتقال عفونت به جنین در دوران بارداری شوند.

درمان‌های خانگی عفونت در بارداری

درمان های خانگی عفونت در دوران بارداری می تواند به کاهش علائم و بالا بردن سیستم ایمنی در دوران باردرای کمک کند، اما همیشه باید با توصیه پزشک همراه باشد.

یکی از روش های موثر مصرف مایعات فراوان، نوشیدن آب کافی است که به دفع سموم و باکتری های بدن به خصوص در عفونت های ادراری کمک می کند.

همچنین، نوشیدن آب زغال اخته ممکن است به جلوگیری از رشد باکتری ها در دستگاه ادراری کمک کند.

یک رژیم غذایی سالم و سرشار از ویتامین C، مانند مرکبات و سبزیجات، می تواند سیستم ایمنی بدن را تقویت کند.

استفاده از ماست پروبیوتیک می تواند در پیشگیری از عفونت های قارچی نیز موثر باشد، زیرا پروبیوتیک ها به حفظ تعادل باکتری های مفید در بدن کمک می کنند.

استراحت کافی و کاهش استرس از دیگر عوامل مهم در تسریع بهبودی و تقویت سیستم ایمنی است.

از سوی دیگر رعایت بهداشت فردی مانند شستن مرتب دست ها و پرهیز از محیط های آلوده، استفاده از کمپرس گرم نقش مهمی در پیشگیری از شیوع عفونت ها دارد.

با این حال، در صورت بروز علائم شدید یا عفونت های پیچیده، به پزشک خود مراجعه کنید.

درمان‌های دارویی عفونت در بارداری

درمان دارویی عفونت در بارداری بستگی به نوع عفونت دارد و باید زیر نظر پزشک انجام شود تا به سلامت مادر و جنین آسیبی وارد نشود.

آنتی بیوتیک ها برای درمان عفونت های باکتریایی مانند عفونت های دستگاه ادراری یا عفونت های مقاربتی استفاده می شوند.

پزشک معمولا آنتی بیوتیک هایی مانند سفالوسپورین ها یا پنی سیلین ها را تجویز می کند که برای جنین بی خطر هستند.

برای عفونت‌های ویروسی مانند آنفولانزا یا هپاتیت، داروهای ضد ویروسی خاصی تجویز می‌شوند که می‌توانند شدت علائم را کاهش دهند، اما درمان عفونت‌های ویروسی معمولاً بر مدیریت علائم و پیشگیری از عوارض متمرکز است.

اثر عفونت بر جنین

عفونت در دوران بارداری می تواند اثرات جدی بر رشد و سلامت جنین داشته باشد.

یکی از این اثرات تاخیر در رشد جنین است که ممکن است به دلیل کاهش اکسیژن و مواد مغذی به جنین به دلیل عفونت های شدید رخ دهد.

برخی از عفونت‌ها مانند سرخجه و زیکا می‌توانند باعث نقایص مادرزادی شوند که شامل مشکلات قلبی، مشکلات عصبی و حتی اختلالات بینایی و شنوایی می‌شود.

در موارد شدیدتر، عفونت های درمان نشده می تواند منجر به مرگ جنین شود، به خصوص اگر عفونت در اوایل بارداری یا در زمان زایمان رخ دهد.